groen

De meest debiele millennial van Nederland?

Ik moet wel onder een steen hebben geleefd de laatste weken, want blijkbaar was de zoektocht naar de meest debiele millennial van Nederland voorbij en had ik het helemaal gemist! Dat is toch wel een opluchting hoor, dat we toch zo tegen het eind van dit jaar op de valreep nog hebben kunnen duiden wie het zó bont heeft gemaakt dat hij als de meest debiele millennial van Nederland kan worden bestempeld door GeenStijl. Deze twijfelachtige eer gaat trouwens naar een collega van me, een vegan blogger met een groen hart, die heel onschuldig op Twitter aangaf op zoek te zijn naar een vegan, duurzaam en ecologisch verantwoord telefoonhoesje voor zijn iPhone. Dit was blijkbaar reden genoeg om hem aan de online schandpaal te nagelen. Natuurlijk vind ik hier van alles van dus lees vooral verder als je zin hebt in een tirade over GeenStijl, reaguurders, millennials, groendoeners en regenboogkinderen.

Laten we eerst eens beginnen met het begrip millennials. Een millennial is iemand die grofweg geboren is tussen 1982 en 2004. De generatie wordt ook wel eens aangeduid als de ik-generatie. Waar we (ja, ik val ook in deze categorie en trek me deze stereotypering behoorlijk aan) die labels aan te danken hebben is mij een raadsel. Alhoewel we een generatie zijn die is opgegroeid met een heleboel gemakken, een heleboel mogelijkheden, globalisatie, toegang tot zo ongeveer alle kennis ter wereld en een heleboel technologie zijn wij ook een generatie van grote verliezen. De enorme hoeveelheid mogelijkheden leidt tot enorme keuzestress: je kunt alles en moet dus ook alles. Social media en de mainstream media voert deze druk nog een tandje op want alles en iedereen is perfect en dat moet jij dus ook zijn. Omdat het niet langer meer mogelijk is om in je levensonderhoud te voorzien als eenverdiener in de huidige economie wordt elk gezin gedwongen om te fungeren als tweeverdienersgezin waardoor je zowel op het werk, thuis, sociaal en maatschappelijk ten volle moet functioneren en alle ballen in de lucht moet houden. Met als gevolg dat steeds meer millennials kampen met fysieke en mentale problemen die eigenlijk maar slecht aangepakt worden omdat er geen tijd is voor (zelf)zorg en geen geld is door het onbetaalbare en slechte zorgstelsel. De economie is een puinhoop en biedt de generatie eigenlijk maar een weinig positief voorland en studeren wordt steeds meer onbetaalbaar zonder een enorme bankrekening. Diezelfde rekening die nauwelijks te vullen is omdat het loon ondermaats is, als je uberhaupt al een baan kunt vinden want die liggen tegenwoordig ook niet meer voor het oprapen. Alhoewel wij graag geloven dat Nederland een progressief land is met ruimdenkende mensen voert haatzaaiing, vervreemding en angst de boventoon in het publieke en politieke debat en alsof dat nog niet genoeg is voor een relatief negatief toekomstbeeld en vooruitzicht voor de millennials wordt het milieu en onze gezondheid ook nog eens stelselmatig om zeep geholpen door grote bedrijven, de politieke kopstukken, de sneaky lobby’s en onze eigen onwetendheid.

Dus kom niet met je verhalen dat onze generatie een generatie van betweters, regenboogkinderen en ego’s is, want ook al ben jij als onderdeel van een oudere generatie misschien de connectie met de huidige realiteit enigszins verloren of denk je ‘het zal mijn tijd wel duren’: wij zitten er middenin en dit is onze dagelijkse realiteit. Laten we ook even voor de goede orde stellen dat ook wij niet heilig zijn. GeenStijl kan de millennials verwijten dat ze zich ‘decadent wentelen in de weelde, profiteren van het leed van andere mensen in verre landen’, maar wij zijn nauwelijks de enige consumerende generatie toch? Begrijp me niet verkeerd: ook onze generatie draagt bij aan vervuiling, vernietiging en uitbuiting, maar gelukkig zijn er steeds meer mensen, opvallend genoeg juist die ‘verwende’ millennials’, die opstaan en zich hierover uitspreken, in actie komen of een andere weg kiezen. Zoals de betreffende blogger die ik hier niet bij naam zal noemen omdat ik zo vermoed dat hij geen zin heeft in het oprakelen van al die negativiteit.

Ik snap werkelijk waar niet waar hij dit aan heeft verdiend en waarom uit alle nonsens, onwetendheid en kortzichtigheid op Twitter juist deze tweet is uitgelicht op GeenStijl. Ik zou het stuk kunnen linken voor jullie gemak, maar dan zou ik GeenStijl nog meer views opleveren en dat gun ik ze niet en werkt instandhouding van dit soort ‘journalistiek’ in de hand. Wat het artikel zelf nog overtreft zijn de talloze ridicule reacties achtergelaten door de reaguurders van GeenStijl. Stuk voor stuk anonieme, onverdraagzame en ongefundeerde meningen die als waarheid worden gepresenteerd. Ik ken de blogger niet persoonlijk en alhoewel ik zijn blog en social mediakanalen wel volg en we ons beiden bezighouden met een duurzamer leven op diverse fronten hebben onze paden elkaar (nog) niet mogen kruisen. Dat maakt niet dat ik niet ontzettend meeleef met hem en dat ik het ook mijn plaats vind om, tot op zekere hoogte, in de bres te springen voor hem en waar hij voor staat.

Natuurlijk heeft GeenStijl een punt. Het is wellicht ook vreemd om op zoek te zijn naar een duurzaam, vegan en ecologisch geproduceerd telefoonhoesje voor een ontzettend onduurzaam geproduceerde telefoon. Maar vind maar eens een duurzame telefoon. Naast de Fairphone, die de vraag maar nauwelijks kan bijhouden, is er niet echt een duurzaam alternatief voor de mobiele telefoon waar we met z’n allen zo verknocht aan zijn. Er is een heleboel mis in deze industrie, zoals ook blijkt uit de Tegenlicht documentaire De Eerlijke Onderneming, en zelfs de makers van de Fairphone geven toe dat je soms mee moet draaien in een disfunctioneel systeem om een verandering teweeg te kunnen brengen en kunnen soms niet opboksen tegen de diepgewortelde problemen die komen kijken bij de productie van een telefoon. Voor het gros van de mensen is het dus helemaal geen realiteit om een duurzame telefoon op zak te hebben, maar betekent dit dan dat je de handdoek in de ring moet gooien en dat je maar moet stoppen met alle andere pogingen om je leven en je consumentengedrag te verduurzamen? Don’t do nothing just because you can’t do everything’ lijkt me hier erg van toepassing. Ik zie de blogger zijn vraag om een vegan en duurzaam telefoonhoesje niet als een schijnvertoning van duurzaamheid, zoals hem op het gevreesde medium werd verweten, maar als een stap in de goede richting. Als we allemaal eens wat meer stil staan bij de kleine en grote aankopen die we doen en vaker kiezen voor duurzamere alternatieven verandert het aanbod vanzelf mee en zien producenten zich genoodzaakt om op grotere schaal duurzamere veranderingen door te voeren. Wellicht dat die écht duurzame en voor iedereen toegankelijke telefoon dan ook wel eens realiteit kan worden. Consumenten hebben flink wat meer macht met hun koopgedrag dan dat ze denken.

Voor de goede orde: ik schrijf dit artikel niet om de betreffende blogger tot de redding te komen. Hij heeft geen redding nodig en heeft met gepaste verontwaardiging, maar verder met niets dan positiviteit gereageerd op alle negativiteit. Mijn conclusie naar aanleiding van dit alles? Laten we dan maar regenboogkinderen zijn. Deze generatie, die ‘verwende’ millennials, legt de vinger op de zere plek en probeert tenminste een stap in de goede richting te zetten. Met galspuierij, zwartkijken en goedkope succesjes behalen over de rug van anderen redden we het niet als samenleving.



There are 6 comments

Add yours

Post a new comment

CommentLuv badge