landschap

Ouder en (iets) wijzer?

Gister heb ik voor het eerst sinds ik dit blog heb een dagje gespijbeld. Druk en geen inspiratie. Veel gehoorde excuses, maar in mijn geval helemaal waar. ik word ook al een dagje ouder :). Daarom wil ik het hier vandaag over hebben, over een dagje ouder worden. Een blogpost die veel persoonlijker is dan normaal, maar iets wat ik toch graag wil delen.

Ik ben al 31. 31! Een-en-der-tig! Ik ben al een hele tijd 31, ik word zelfs over een paar maanden al 32. Ik snap er maar weinig van, waar ik al die tijd gebleven? Het rare aan ouder worden is dat het zo ongemerkt gaat. Ik voel me mentaal absoluut geen dag ouder dan begin 20. Toch merk ik dat ik ouder word. Tegenwoordig stel ik het naar bed gaan niet meer zo lang mogelijk uit maar ben ik dolgelukkig als ik om 9 uur op bed lig. Ik ontwaak ergens tussen 6 en 7, in tegenstelling tot het begin van de middag. Ik kan een lichte kreun bij het opstaan niet meer onderdrukken en ik ben verantwoordelijk voor een minimensje, wat eigenlijk betekent dat je wordt geacht het goede voorbeeld te geven.

Mijn ‘wilde’ jaren liggen nu wel achter me. Begrijp me niet verkeerd, ik vind uitgaan en feestjes nog steeds heel leuk, alleen het feit dat het me een volledige week kost om hiervan te herstellen is iets minder. Ja, ik word echt een oude vrouw. Gelukkig heeft dit ouder worden ook zo zijn voordelen en daar wil ik vandaag wat aandacht aan besteden. Om mijzelf, en ieder ander die ook ‘slachtoffer’ is van het ouder worden, een hart onder de riem te steken. Ik wordt tenslotte 32 en moet me hier mentaal wel alvast op gaan voorbereiden.

Je bent wie je bent

Als je wat ouder wordt besef je steeds meer wie je bent en hoe je in het leven staat. Dit is natuurlijk geen vaststaand iets, iedereen verandert met de jaren, ook na je dertigste. Maar het belangrijke hieraan is denk ik dat je je ook comfortabel voelt met wie je bent. Waar ik vroeger nog wel eens mijn best deed om anders (lees: beter) over te komen heb ik dat nu volledig overboord gegooid. Ik weet beter wat mijn goede en slechte punten zijn en kan dit ook ruiterlijk toegeven. Hoewel ik soms enorm kan balen van mezelf (wie niet?) is dit nu eenmaal wie ik ben en daar zal ik, en ook een ander, het mee moeten doen.

The bigger picture

Ik heb gemerkt dat je, naarmate je ouder wordt, het grote geheel iets meer gaat overzien. Waar ik vroeger vooral vanuit mijzelf redeneerde overzie ik nu beter wat voor consequenties bepaalde acties hebben. Niet alleen voor mij, maar ook voor de mensen om mij heen, de toekomst en bijvoorbeeld het milieu. Ik heb ooit eens ergens gelezen dat het volwassen worden betekent dat je steeds meer stappen vooruit kunt denken. Waar je als kind op een gegeven moment gaat beseffen dat bepaalde acties een reactie opleveren en later dat acties ook consequenties hebben, zo blijf je doorleren naarmate je ouder wordt tot je op een bepaald punt komt dat je je acties in een breder perspectief kunt plaatsen en ook daadwerkelijk meer nadenkt voordat je handelt.

Ouder er (iets) wijzer

Het is helemaal waar dat je echt wijzer wordt met de jaren. Dingen die ik als tiener of als twintiger niet begreep of niet doorzag zijn mij nu een stuk duidelijker. Misschien komt dit door ervaring of omdat je the bigger picture wat meer ziet. Ik had vroeger een vriendje dat een notoire vreemdganger was en eigenlijk altijd iets beters te doen had dan tijd door te brengen met mij. Ik deed mijn uiterste best om tijd met hem door te brengen en om hem ‘op het rechte pad’ te houden. Jaren later besefte ik pas dat als je zoveel moeite moet doen om iemand aan je te binden dat diegene gewoon niet bij jou wil zijn. Het klinkt logisch, maar voor mij was dat een echte eyeopener! Op Tumblr kwam ik de volgende boodschap tegen: ‘no message is also a message’. Wederom een wijsheid van enorme eenvoud die ik pas later ben gaan inzien. Het zijn die simpele waarheden die ik de laatste jaren pas ben gaan begrijpen. Ik zeg niet dat ik nu de wijsheid in pacht heb hoor, maar ik vind het fijn om te merken dat, naarmate je ouder wordt, je echt ook iets wijzer wordt. Er is nog hoop!

Leven voor jezelf

Als mijn moeder vroeger aan mij vroeg of ik een paar boodschappen wilde halen bij de supermarkt om de hoek werd ik standaard geïrriteerd. Snapte ze dan niet hoeveel werk het voor mij was om even een boodschap te doen? Ik moest mijn make-up opdoen en een outfit uitzoeken. Ik weet niet of dit je bekend voorkomt, maar het illustreert wel hoe belangrijk looks en vooral de mening van anderen vroeger voor me waren. Ik woonde in een niet al te grote stad en iedereen kende elkaar daar. Het risico om een bekende tegen te komen terwijl ik eruit zag alsof ik net uit bed was gerold was gewoon niet acceptabel. Gelukkig heeft mijn moeder gelijk gehad toen ze al die keren zei dat de mening van anderen en niet meer zo toe doet naarmate je ouder wordt. Wanneer je in je twintiger jaren bent begint het zoeken naar goedkeuring van anderen te verminderen. Vooral de mening van vreemden en vage bekenden doet er gewoon niet meer toe. Natuurlijk blijf je altijd op zoek naar goedkeuring van je geliefden, maar uiteindelijk is je eigen goedkeuring het allerbelangrijkste.

Niks om aan te trekken

Tot slot een voordeel van ouder worden van heerlijke eenvoud. Ik heb tegenwoordig nauwelijks nog het dilemma ‘wat moet ik aan?’. Ik heb tegenwoordig maar een beperkte garderobe en ik sta eigenlijk nooit meer stampvoetend voor mijn kast te verkondigen ‘ik heb niks om aan te trekken!’. Ik ga tegenwoordig eigenlijk nooit meer uit en dus zijn er nog weinig gelegenheden over waar ik helemaal uitgedost in een nieuwe outfit wil verschijnen. Nu trek ik gewoon iets van het rek dat schoon is (wat af en toe al een uitdaging genoeg is met een minimensje in huis) en ik ben klaar voor de dag (op de dagen dat ik niet kampeer in mijn joggingbroek, that is).



There are no comments

Add yours

CommentLuv badge