stress

Skinny shaming

De blogpost van vandaag is wat persoonlijker dan normaal, maar ik kon over dit onderwerp niet niet schrijven, als je nog snapt wat ik bedoel. Here it goes. Waarom maken wij vrouwen het elkaar toch zo moeilijk? Ik zeg met nadruk ‘wij vrouwen’ want ik ben hier vaak net zo schuldig aan. We staan altijd klaar met onze kritiek, zowel op onszelf als op andere vrouwen. We kunnen het niet laten om onszelf constant te vergelijken met andere vrouwen en we voelen ons al snel een stuk beter als iemand anders het net iets slechter doet, er net iets slechter uitziet of net iets minder goed presteert. Alsof het dagelijks leven nog niet uitdagend genoeg is en je het jezelf niet al moeilijk genoeg maakt zonder constant door de mangel te worden gehaald door elkaar. Je wordt beoordeeld en veroordeeld op je intelligentie, je opleiding, je uiterlijk, je seksuele activiteit, je leeftijd, ga zo maar door.

Het concept ‘slut shaming’, het aanvallen van (vooral) vrouwen op hun seksuele activiteiten, is tegenwoordig zo ingeburgerd dat het zelfs een vermelding op Wikipedia heeft gekregen. En alsof ‘slut shaming’ nog niet genoeg was zien we tegenwoordig meer en meer ‘skinny shaming’ in de media. Waar in de jaren ’90 de ‘heroin chic’-look helemaal in was in modeland en mensen van gekheid niet wisten wat ze moesten doen om die (voor velen) onbereikbare size 0 te krijgen lijkt de trend nu enigszins te verschuiven. Meer en meer wordt een voller figuur gewaardeerd. Dit bleek al uit de verafgoding van bepaalde ‘aspecten’ van Jennifer Lopez en Beyoncé. Prachtig natuurlijk, eindelijk een trend die de schoonheid van vrouwen met een maatje meer ook waardeert. Helaas lijkt men ook hier weer in door te slaan. Vooral de laatste tijd lijkt het ‘skinny shaming’ bezig aan een enorme opmars. Nergens is dat zo duidelijk als in de popcultuur. Nicki Minaj kan het niet laten om in haar song ‘Anaconda’ meerdere malen ‘fuck those skinny bitches’ te roepen en zelfs een jonge nieuwkomer als Meghan Trainor laat zich gelijk kennen door ook te refereren aan slanke vrouwen als ‘skinny bitches’. De term ‘skinny bitches’ valt hier vooral op. Waarom zijn ‘skinny’ vrouwen in deze context per definitie ‘bitches’? Waarom doet men zoveel moeite om vrouwen die slank(er) zijn te beschamen? Nu is dat hele liedje natuurlijk afschuwelijk vrouwonvriendelijk. Alleen al de zin ‘but I can shake it, shake it, like I’m supposed to do’. Serieus, het maakt volgens Meghan niet uit als je een maatje meer hebt, als je je ‘junk’ maar kunt schudden zoals van je verwacht wordt als vrouw zijnde. Blijkbaar zijn we daar goed voor, ter entertainment. Ik weet niet of dit Meghan Trainor’s werkelijke overtuiging is of dat het gewoon een onschuldig zinnetje is omdat ze anders niet wist wat er rijmde op ‘size 2’, maar als dit werkelijk de overtuiging is van deze generatie dan vind ik dat wel tragisch. Maar ik dwaal weer af.

Een andere afgrijselijke uiting van ‘skinny shaming’ is het Instagramaccount ‘youdidnoteatthat‘. Dit hele account staat vol met slanke vrouwen die gefotografeerd zijn met verschillende snacks. Het doel van de eigenaar van dit account is om ze te bespotten met allerlei ‘gevatte’ opmerkingen omdat het absoluut onmogelijk is, volgens de eigenaar van het account, dat deze vrouwen deze snacks ook werkelijk naar binnen werken.

Helaas kun je het nooit ‘goed doen’. Rond mijn 18e jaar was ik enorm mager. Mensen wisten niet hoe snel ze met hun oordeel klaar moesten staan. Ik heb meerdere malen te horen gekregen dat ik wel een eetstoornis moest hebben of dat ik ernstig ziek zou zijn. Blijkbaar is het moeilijk voor mensen om te begrijpen dat je nu eenmaal mager bent. Nu, vele jaren later en vele kilo’s later, is het ook weer niet goed in de ogen van ‘die ander’. Ik ben voller en dus wordt er bijna automatisch door sommige mensen verondersteld dat je zwanger bent. In beide gevallen waren de opmerkingen kwetsend en zeker niet goed voor je zelfvertrouwen. Probeer je eens in te leven in iemand anders. Ik ben helemaal voor het accepteren van een maatje meer en ik juich het ook toe dat de mainstream media nu ook aandacht heeft voor de wat vollere vrouw. Maar de vrouw die zo afgunstig ‘skinny bitch’ wordt genoemd is niets minder dan elke andere vrouw. Een vrouw, en ook haar figuur, is meer dan alleen een modegril.



There are 2 comments

Add yours
  1. Emma

    Helemaal mee eens.
    Ik heb de afgelopen dagen een heleboel Meghan-Trainor verhalen gelezen van mensen, o.a. waarin Meghan Trainor zei dat ze niet ‘sterk’ genoeg was om anorexia vol te houden en daarom maar gewoon lekker vol bleef. Want ze had ‘4 uur lang geprobeerd anorectisch te zijn, maar toen wilde ze weer ijsjes eten.’ Wat natuurlijk afschuwelijk gemeen is om zo te zeggen, alsof je anorexia wil hebben.

    Toevallig was ik vandaag in de winkel, waar ik een jurk wilde passen, die een vol meisje (zegmaar maat XL) hem al eerder had gepast, maar bij haar veel te strak zat en die ze dus niet wilde kopen.
    Ik zei dat ik het wilde proberen en haar moeder zei; ‘Oh ja, zij is wat kleiner dan jij, die past haar wel’
    Het meisje werd boos en zei heel hard; Nou nee hoor, want voor die jurk moet je grote borsten hebben…(ze keek naar mij) dus dat wordt hem niet he?’
    Ik heb beleeft de jurk aangepakt en hij paste me perfect, dus ik heb hem gewoon gekocht.
    Maar het was wel vervelend om op mijn figuur aangesproken te worden, alsof ik expres wil showen dat ik dun ben.

    • awkwardduckling

      Ja dat is inderdaad heel erg vervelend. Vooral als je wordt betrokken bij situaties waar jij eigenlijk niets mee te maken hebt.

      Die opmerkingen van Meghan Trainor waren ook vreselijk ongepast, gelukkig heeft ze daar wel massaal kritiek op gehad.

      Er is vanuit steeds meer hoeken kritiek op het hele skinny shaming gelukkig, ik hoop dat dit heel vlot de kop wordt ingedrukt. Het is fijn dat er in toenemende mate meer respect is voor vollere vrouwen, maar dit moet niet ten koste gaan van vrouwen met een andere lichaamsbouw.


Post a new comment

CommentLuv badge